WOORDEN

Woorden schieten hoe dan ook tekort. Woorden blijven steken. Het kamp Stalag X B had ‘een adem’. Deze adem was zichtbaar als damp in de lucht. De damp van ademende mensen.

Janna Dirksen-Geurts, de moeder van Geurt, kreeg eind jaren ’50 een brief, waarin ze gevraagd werd, om woorden te geven aan het stoffelijk overschot van haar zoon. De brief bevatte vragen, woorden… Ze beantwoordde de brief niet, haar zoon werd nooit ge√Įdentificeerd, de woorden bleven steken in de adem van het kamp.

Ben en Ruurd verbeeldden ‘de adem’, Ruurd vulde de adem met woorden.